Krypta Sagrada Familia

Krypta znajduje się jeden poziom poniżej głównej kondygnacji Bazyliki Sagrada Familia, bezpośrednio pod absydą. Przestrzeń ta jest czynnym kościołem, a nie kompleksem grobowym. Była to pierwsza część bazyliki, w której odbywały się regularne nabożeństwa, i jedyna, która działa nieprzerwanie od XIX wieku. Siedem kaplic rozchodzi się promieniście od centralnego ołtarza, a każda z nich jest poświęcona członkowi Świętej Rodziny.

Francisco de Paula del Villar, pierwotny architekt, zaprojektował kryptę w stylu neogotyckim z oknami ostrołukowymi, przyporami i łukami ostrymi. Kiedy Antoni Gaudi przejął projekt w 1883 roku, zmodyfikował go, ale zachował fundamenty i ogólny układ krypty w nienaruszonym stanie. Formalne gotyckie proporcje Villara pozostają widoczne w łukach i przyporach, podczas gdy mozaiki na sklepieniu i detale z kutego żelaza ukazują kształtujące się organiczne podejście Gaudiego.

Niektórzy zwiedzający nazywają Sagrada Familia katedrą, ale nią nie jest. Tytuł ten należy do Katedry Świętego Krzyża i św. Eulalii, która jest siedzibą archidiecezji barcelońskiej. Sagrada Familia posiada tytuł bazyliki mniejszej, nadany podczas jej konsekracji przez papieża Benedykta XVI w dniu 7 listopada 2010 roku.

Główne zdjęcie: „Cripta de la Sagrada Familia - panoramio” autorstwa Panoramio.

Budowa Sagrada Familia rozpoczęła się od krypty. 19 marca 1882 roku biskup Urquinaona położył kamień węgielny w święto św. Józefa. Francisco de Paula del Villar sporządził wstępne plany w stylu neogotyckim z konwencjonalnymi przyporami i strzelistą dzwonnicą. Villar zrezygnował w marcu 1883 roku, a Gaudí przejął odpowiedzialność za projekt, kontynuując jednocześnie pracę nad kilkoma innymi projektami. Został mianowany głównym architektem dopiero 28 marca 1884 roku.

Gaudí ukończył kryptę do 1891 roku. Podwyższył sklepienie, przeprojektował głowice kolumn i dodał fosę wokół zewnętrznych ścian, aby doprowadzić naturalne światło do podziemnej przestrzeni. Krypta stała się pierwszą częścią bazyliki, w której zaczęto odprawiać nabożeństwa, i odbywają się one tam do dziś.

7 czerwca 1926 roku Gaudí został potrącony przez tramwaj, gdy przechodził w pobliżu Gran Via de les Corts Catalanes. Zmarł trzy dni później, 10 czerwca, w wieku 73 lat. Jego kondukt żałobny przyciągnął tysiące mieszkańców Barcelony, a on sam został pochowany w kaplicy Matki Bożej z Góry Karmel w krypcie, którą pomagał budować cztery dekady wcześniej. W chwili jego śmierci bazylika była ukończona w 15–25%.

Dekadę później hiszpańska wojna domowa dotarła do krypty. W lipcu 1936 roku anarchiści z FAI podpalili to miejsce i włamali się do warsztatu Gaudíego, niszcząc wiele jego oryginalnych planów i gipsowych modeli. Budowa została wstrzymana do 1939 roku, kiedy to Francesc de Paula Quintana przejął zarządzanie budową i rozpoczął rekonstrukcję na podstawie ocalałych materiałów i opublikowanych fotografii.

W 1982 roku papież Jan Paweł II konsekrował kaplicę w krypcie podczas swojej wizyty w Barcelonie. Dwa lata później, w 1984 roku, UNESCO wpisało trzy budynki Gaudíego w Barcelonie na listę światowego dziedzictwa pod zbiorczą nazwą „Dzieła Antoniego Gaudíego”. Pierwotny wpis nie obejmował Sagrada Familia. UNESCO rozszerzyło listę w 2005 roku o dwie części bazyliki: kryptę oraz Fasadę Narodzenia (Fachada del Nacimiento). Tylko te dwie części są objęte ochroną jako światowe dziedzictwo UNESCO, a nie cały kościół.

Antoni Gaudí spoczywa w Kaplicy Matki Bożej z Góry Karmel w krypcie. Na nagrobku znajduje się łacińska inskrypcja, a grób jest widoczny przez żelazną kratę. Gaudí spędził ostatnie 12 lat swojego życia, mieszkając w warsztacie na placu budowy, całkowicie oddany bazylice. Proces jego beatyfikacji i kanonizacji, prowadzony przez archidiecezję barcelońską, trwa od 2000 roku.

Josep Maria Bocabella, księgarz, który założył Asociación Espiritual de Devotos de San José (Duchowe Stowarzyszenie Czcicieli św. Józefa), również jest pochowany w krypcie. To właśnie Bocabella zainicjował budowę Sagrada Família po pielgrzymce do Watykanu w 1872 roku, marząc o świątyni ekspiacyjnej finansowanej z prywatnych datków. Inicjatywa Bocabelli sprawia, że krypta stanowi architektoniczny i duchowy początek całego projektu.

Odwiedzający, którzy chcą zobaczyć grób Gaudíego, mogą go obejrzeć z poziomu głównej bazyliki, spoglądając w dół przez przeszklony otwór w podłodze. Aby przyjrzeć się mu z bliska, należy wziąć udział w nabożeństwie w krypcie, co pozwala wejść na poziom kaplicy. Bilety wstępu do bazyliki Sagrada Família również umożliwiają zobaczenie krypty z góry.

Krypta jest widoczna z wnętrza bazyliki z posiadaniem standardowego biletu wstępu. Po przejściu przez nawę główną i dotarciu do obszaru apsydy, zwiedzający mogą zajrzeć do krypty przez otwory w podłodze i balustrady. Stamtąd widoczny jest znajdujący się poniżej grób Gaudiego oraz ołtarz główny.

Aby wejść do krypty na poziomie gruntu, należy wziąć udział we mszy lub nabożeństwie. Wstęp w celach kultu religijnego jest wolny i nie wymaga posiadania biletu do Sagrada Familia. Wejście znajduje się na poziomie ulicy, oddzielnie od głównego wejścia do bazyliki.

Krypta znajduje się pod ziemią, a schody są jedyną drogą w dół z poziomu bazyliki. Dla ogółu zwiedzających nie ma dostępu do windy. Osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą zobaczyć kryptę z góry przez otwory w podłodze bazyliki, ale nie mogą zejść do samej przestrzeni krypty.

Godziny otwarcia bazyliki to od poniedziałku do soboty w godzinach 09:00–18:00 oraz w niedziele od 10:30 do 18:00. Msze w krypcie odbywają się według oddzielnego harmonogramu, który może różnić się od ogólnych godzin zwiedzania.